Η σελίδα αυτή δημιουργήθηκε με σκοπό να υποστηρίξει τους μαθητές του γυμνασίου μας που αποτελούν την ομάδα του λογοτεχνικού εργαστηρίου και προτίθενται να ασχοληθούν με τη συγγραφή ποιημάτων, διηγημάτων ή θεατρικών έργων και να λάβουν μέρος στο σχετικό διαγωνισμό που διοργανώνει η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Αττικής

Περιηγηθείτε στη σελίδα της διεύθυνσης, ενημερωθείτε για τη δράση και διαβάστε έργα συμμαθητών σας από προηγούμενα έτη εδώ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Ύστερα από προτάσεις των φιλολόγων που αποτελούν την παιδαγωγική ομάδα του προγράμματος διακρίθηκαν 12 από τα 121 ποιήματα γυμνασίων. Ανάμεσα σε αυτά είναι και το ποίημα ''Πόλεμος'' της Κατερίνας Κάκαρη.Δείτε όλα τα έργα

εδώ

Κάποια από αυτά τα ποιήματα θα βραβευθούν ύστερα από τις εισηγήσεις των λογοτεχνών και θα συμπεριληφθούν σε βιβλίο που θα εκδοθεί από τη διεύθυνση δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Σε όλα τα παιδιά θα δοθεί έπαινος στην τελική γιορτή το Νοέμβριο.

Αναμένουμε τα τελικά αποτελέσματα!! Συγχαρητήρια σε όλους. Μπράβο στην Κατερίνα μας!!



Ακολουθούν έργα που δημιούργησαν οι μαθητές με αφορμή τα διδασκόμενα κείμενα

Έδωσαν ένα άλλο τέλος για το Γεφύρι της Άρτας

Όλγα Βιβικίδη

Μήδε πουλί παράκουσε μήδε αλλιώς τα είπε


Αργά ντύσου , αργά άλλαξε , αργά να πας στο γιόμα

Αργά να πας και να διαβείς της Άρτας το γιοφύρι.


Μα η κόρη σαν την άφησε να απεράσει η ώρα

Δεν σκέφτηκε και ξέχασε , δεν πήγε στο γιοφύρι


Και ο μάστορας περίμενε ώρες και ώρες ήρθαν

Χωρίς να βρει την λύση του , μάζεψε θάρρος και είπε

''πως σκέφτηκα άντρας εγώ αλλού να δώσω ευθύνη;"

Εγώ σαν πρωτομάστορας θα πέσω στα θεμέλια

Μ ' έμενα τώρα θα γενεί της Άρτας το γιοφύρι


Μα από σε μικρό μου δα πουλάκι

Μια που θα κλαις ολημερίς πάνω από του γιοφυριού την όψη

Ποτέ μην πεις σε κανενός πως θα ' μαι εκεί χάμου

Και σαν ρωτήσει η κυρά πες της αλλού πως πήγα

Εκεί στα ξένα γύρευα καλύτερη μου τύχη

Θα 'ρθω μια νύχτα να της πεις κρυφά στα όνειρα της

Ν 'ακούσω πάλι όπως παλιά τους χτύπους της καρδιάς της

Έδωσαν ένα άλλο τέλος για τον Ερωτόκριτο

Όλγα Βιβικίδη

Φύγε το γρηγορότερο και πλιο σου μην πατήσεις

‍Όρκο μου έδωσες βαρύ αν κάποτε γυρίσεις

‍Απ' της τριχίας , τον κόμπο , θα μ΄ αποχαιρετήσεις

‍Τον λόγο του σαν έδωσε και βγήκε απ ΄το κατώφλι

‍Πως σαν εκείνος πάψει πια την Αρετή να θέλει

‍Έτσα τα ποδιά του ξανά στη θάλασσα θα βάλει

‍Μ΄ εκείνος τον επάτησε το λόγο και εκρύφει

‍Μέσα στου βράχου τις σπηλιές κάνεις να μην τον βλέπει

‍Και σαν εβράδιαζε ξανά στο σπίτι της πηγαίνει

‍Να βλέπει τα όμορφα ματιά και να γροίκα φωνή της

‍Την εικοστή τη πιο καλή τη μέρα εδιαλέγει

‍Και πάει απ' έξω του σπιτιού να κλέψει τ΄ Αρετούσα

‍Μα σαν τον εκατάλαβε ο κύρης της τον ίδιο

‍Ντουφέκι παίρνει αστραφτερό να τον εκκαθαρίσει

‍Δυο λόγια εξεστόμισε μα της ζώης τη τελευτή τη φράση

‍Τ' αέρα ένα σ΄ αγαπώ του΄ δωσα να της φτάσει

Σοφία Βούρου-Μαριάννα Βυζακοπούλου

Άντζελα Κανάι

Με αφορμή το καβαφικό ποίημα ''Όσο μπορείς'' Εύη Καρτάλη


Και αν τούτος ο κόσμος μοιάζει μεγάλος

και εσύ μέσα σ'αυτόν μια κουκίδα,μια μικρή τελεία

σ΄ένα ολόλευκο μεγάλο χαρτί,

μην απογοητεύεσαι!

Εσύ, η κουκίδα, η τελεία

μπορείς ν'αλλάξεις την πορεία όλου αυτού του μεγαλείου.

Φτάνει μόνο να το θες.

Γιατί μπορείς, ναι μπορείς!

ΟΛΓΑ ΒΙΒΙΚΙΔΗ

ΣΚΟΠΟΣ

Ένα να έχεις ως σκοπό

Με' στη ζωή βαλμένο.

Το όνειρό σου μια φορά ,

Να' χεις αποκημένο
Και μια αξία να θωρείς,

Μέχρι να αποθάνεις.
Πατρίδα και οικογένεια

Ποτέ σου πικράνεις.

Την οικογένεια ,να πονείς
Και την πατρίς, να υπηρετείς .

Μα σαν τα κάνεις όλα αυτά ,

Και κάποιον αγαπήσεις.

Τα πιο γλυκά του όνειρα,
να πραγματοποιήσεις.

Και να το ξέρεις μ' όλα αυτά,

Ευλογημιά θα πάρεις.

Και η ζωή θα ευγνωμονεί ,

Για όλα αυτά που κάνεις.

ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ


Χαϊκού(με αφορμή τα χαϊκού του Σεφέρη)

Τα χαϊκού της Εύης Καρτάλης.


του Δημήτρη Γκρόσσου

1.Μαύρη η θάλασσα
Μαύρος ο ουρανός
Άσπρη η ψυχή μου

2.Άβυσσος η ψυχή μου
με τα άστρα
να φωτίζουν το σκοτάδι

3.Ο ήλιος φωτίζει
την καρδιά μου
ενώπεθαίνω αργά

του Κωνσταντίνου Αγριδιώτη

Σκυλί Δαλματίας
με μπλε ρίζες
και κόκκινο πουκάμισο

του Δημήτρη Αραπαντελή

Κοίταξε τον κόσμο

Είναι σαν ένα μπαλόνι

άδειο

της Ραφαέλας Ροδινού

Στο σκοτάδι
προσπάθησε να δεις
αυτό που δε φαίνεται

Υπάρχει κάτι
μεγαλύτερο
από το μέγιστο ;

Συμβουλή:
γέλα και μη φοβάσαι
πέτα την τρέλα πιάσε

του Τζώρτζη Αρσενόπουλου

Ένας γάτος με
μια όμορφη
φανταχτερή μουσούδα

Ένα παιδί
κοντό ταλαιπωρημένο
και με παλιά ρούχα.

Θεέ μου τι
σου έκανα και
με άφησες τώρα.

Μεγάλο μίσος
η ζωή με λύπη
και πολύ πόνο.

Ακούω τη φωνή σου
και ξεχνάω
ό,τι μου συμβαίνει.

Τι είναι αυτό ;
Αυτό είναι ένα πολύ
όμορφο χαμόγελο.

Ο χρόνος προχωράει
μπροστά, όμως εσύ
μένεις πάντα πίσω.

Ένα σκυλί άσπρο
τόσο άσπρο που
αναφαίνεται στο χιόνι

Μαύρη μαυρίλα
έπεσε μαύρη
σαν καλιακούδα

Μια μέρα στο σχολείο
είναι σαν ένα ταξίδι
στο πιο εξωτικό μέρος.